Podstawą mojej pracy jest relacja terapeutyczna, którą buduję od pierwszego spotkania. Zależy mi na relacji, w której możesz mówić szczerze i bez obawy przed oceną, a jednocześnie konkretnie pracować nad zmianą.
Nie będę przekonywać Cię, że wystarczy myśleć pozytywnie. Nie szukam też prostych recept na złożone trudności. Chcę najpierw zrozumieć, dlaczego właśnie tak myślisz, czujesz i reagujesz.
Wierzę, że nasze emocje, przekonania i zachowania nie są dowodem słabości ani „zepsucia”. Mają swoją historię i nie pojawiają się bez powodu. Zrozumienie tej historii nie oznacza jednak, że mamy pogodzić się z cierpieniem lub zrezygnować ze zmiany. Przeciwnie — często dopiero wtedy, gdy przestajemy walczyć ze sobą i zaczynamy rozumieć własne reakcje, możemy uczyć się nowych sposobów działania.
Terapia poznawczo-behawioralna
Pracuję w nurcie poznawczo-behawioralnym. Terapia CBT zakłada, że nasze myśli, emocje, zachowania i reakcje organizmu wzajemnie na siebie wpływają. Podczas terapii przyglądamy się temu, w jaki sposób te elementy tworzą i podtrzymują trudności oraz gdzie można zacząć wprowadzać zmianę.
W przypadku niektórych zaburzeń korzystam ze sprawdzonych modeli i protokołów terapeutycznych. Nie traktuję ich jednak jako sztywnego scenariusza, który należy realizować niezależnie od potrzeb konkretnej osoby.
Każdy człowiek przychodzi z inną historią, doświadczeniami i celami. Dlatego sposób pracy dopasowuję nie tylko do rozpoznania, ale również do tego, jak trudności przejawiają się w Twoim życiu i czego potrzebujesz na danym etapie terapii.
Z jakich metod korzystam
W pracy wykorzystuję zarówno klasyczne metody terapii poznawczo-behawioralnej, jak i podejścia rozwijane w ramach tak zwanej trzeciej fali CBT, przede wszystkim terapię schematów i terapię dialektyczno-behawioralną — DBT.
W zależności od potrzeb możemy przyglądać się automatycznym myślom, utrwalonym przekonaniom i schematom, pracować nad sposobami regulowania emocji, ćwiczyć nowe zachowania lub sprawdzać dotychczasowe założenia w codziennym życiu.
Korzystam między innymi z metod poznawczych, behawioralnych i doświadczeniowych. Może to oznaczać rozmowę i wspólną analizę, ale także ćwiczenia wykonywane podczas sesji, eksperymenty behawioralne lub zadania między spotkaniami.
Metody nie są jednak celem samym w sobie. Dobieram je tak, aby wspierały pracę nad tym, co jest dla Ciebie ważne.
Zrozumienie to początek, nie koniec
Wiele osób przychodzi na terapię z dużą wiedzą o sobie. Rozumieją, skąd mogą brać się ich trudności, potrafią nazwać swoje schematy, a mimo to nadal reagują tak samo.
Sama świadomość nie zawsze prowadzi do zmiany. Dlatego w terapii nie zatrzymujemy się wyłącznie na pytaniu: „Dlaczego tak mam?”. Szukamy także odpowiedzi na pytania:
„Co podtrzymuje tę trudność?”
„Jak mogę zareagować inaczej?”
„Czego potrzebuję się nauczyć?”
„Jak mogę stopniowo przełożyć to na codzienne życie?”
Zmiana zwykle nie polega na jednorazowym olśnieniu. Częściej jest procesem, w którym uczysz się zauważać swoje reakcje, rozumieć ich znaczenie i krok po kroku wybierać inne sposoby działania.
Relacja terapeutyczna
Relacja terapeutyczna nie jest dla mnie jedynie tłem dla technik. Jest jednym z najważniejszych elementów terapii.
Zależy mi, abyśmy mogły lub mogli wspólnie rozmawiać także o tym, co trudne: wstydzie, złości, poczuciu winy, lęku, rozczarowaniu czy wątpliwościach dotyczących samej terapii.
Nie oznacza to, że zawsze będę się z Tobą zgadzać albo że będziemy unikać trudnych tematów. Czasem potrzebna jest empatyczna konfrontacja, zwrócenie uwagi na powtarzający się schemat lub sprawdzenie, czy sposób, który kiedyś pomagał Ci przetrwać, nadal Ci służy.
Chcę jednak, aby również takie momenty odbywały się w relacji opartej na szacunku, ciekawości i wspólnie ustalonych celach.
Cele i współpraca
Na początku terapii wspólnie ustalamy cele. Mogą się one zmieniać lub stawać bardziej precyzyjne w trakcie pracy, ale pomagają nam sprawdzać, czy terapia rzeczywiście prowadzi w ważnym dla Ciebie kierunku.
Terapia jest współpracą. Wnoszę wiedzę psychologiczną, doświadczenie i znajomość metod terapeutycznych. Ty wnosisz wiedzę o swoim życiu, doświadczeniach i potrzebach.
Nie oczekuję, że od początku będziesz wiedzieć, czego potrzebujesz ani potrafić dokładnie wyjaśnić, co się z Tobą dzieje. Wspólne rozumienie problemu powstaje stopniowo podczas rozmowy i pracy terapeutycznej.
Pierwszy krok
Na terapię nie trzeba przychodzić z gotowymi odpowiedziami. Wystarczy, że opowiesz tyle, ile w danym momencie potrafisz, o tym, z czym jest Ci trudno.
Pierwsze dwa–cztery spotkania mają charakter konsultacyjno-diagnostyczny. Wspólnie przyglądamy się Twojej sytuacji, historii trudności i potrzebom, a następnie ustalamy cele oraz możliwy sposób dalszej pracy.